Orachorn Noklek's profileเรื่องส่วนตัว*PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
เรื่องส่วนตัว*แต่อ่านได้ทุกคน : ) |
|||||
|
June 19 สัปดาห์นี้ จันทร์ - อู้ โดยการออกนอกสถานที่ทั้งวัน แต่กลับมาคุยงานต่อจนได้ ดู UP ที่สกาล่า ซึ้งกับความรักของปู่คาร์ล และขำนกอีก๋อย กับหมาอัลฟ่า 555 อาการยึดติดกับอดีต กับข้าวของที่บรรจุความทรงจำน่ะ มันไม่ได้เกิดเฉพาะคนแก่หรอก อังคาร - เนียน โดยการจัดออฟฟิศ เหนื่อยแต่ไม่ต้องใช้สมอง ถนัดชะมัด ดู Roommate ที่แกรนด์อีจีวี เนื้อยเนือย หรือเพราะอคติก็ไม่รู้ อาจเพราะเลยจุดแอบรักแอบใคร่ รักใสๆหัวใจห้าดวงไปแล้ว 555 พุธ - ปวดหัวทั้งวัน คิดงานทั้งวัน พฤหัส - เคลียร์งานไปพลาง เล่น Restaurant City ไปพลาง ทำไมชอบฮิตอะไรที่คนเขาเลิกฮิตกันแล้วด้วย เป็นอย่างนี้ตลอด ศุกร์ - ยังมาไม่ถึง อยากมีเงิน ไปช็อปปิ้งที่ Topshop! May 28 วนวนในช่วงนี้. เนือยๆ เริ่มขาดแรงบันดาลใจผูกเรื่อง
. เบื่อโลกมายา
. แต่บางวันก็สนุกดีนะ ถ้าไม่ต้องคิดงาน (เป็นงั้นไป)
. หรือว่าฉันจะไม่เหมาะกับงานใช้สมอง
. แล้วถ้าไม่ใช้สมอง จะใช้อะไรหากิน? ไม่มีอะไรดีสักอย่าง
. นั่น!!! อยากทำงานนั้นจัง (ใจเต้นตึกตัก) แต่เพิ่งเริ่มงานนี้เองนี่หว่า
. เอาวะ ชีวิตสั้น ความฝันยาว สมัครไปก่อนละกัน
. แล้วถ้าได้ทำขึ้นมาจริงๆ จะบอกที่นี่ยังไงดี? เกรงใจว่ะ
. เขาอุตส่าห์รับมาหวังว่าจะพัฒนาได้ ...ว่าแต่เราจะพัฒนาได้จริงๆหรือ ในเมื่อ...
. ย้อนกลับไปที่ข้อหนึ่งกับสอง
. อยากทำงานนั้นจริงๆนะ หวังอยู่ทุกวัน ทั้งที่อีกใจก็กลัวหากถึงเวลาต้องไป
. แล้วถ้าไม่ได้ ฉันจะทำงานเดิมต่อไปด้วยความรู้สึกแบบไหนล่ะ?
. อาจต้องใช้เวลาสำหรับการ "รักในสิ่งที่ทำ"
. แต่ตอนนี้ขอเถอะ อยากก้าวเข้าไปใกล้กับการ "ทำในสิ่งที่รัก" สักนิดก็ยังดี
. คงดีกว่ามานึกเสียดายทีหลังที่ไม่ได้สมัคร
. ฟุ้งซ่านว่ะ
May 24 ดอกไม้และสายฝน และซีคอนสแควร์อ่านจบแล้ว ดอกไม้และสายฝน เป็นเรื่องของเด็กหญิงอ้อแขม นักเรียนชั้นประถมสอง ที่ได้พบกับเพื่อนใหม่สองคนคือ เด็กหญิงดอกไม้ - นักเรียนใหม่ที่อยากเรียนชั้นประถมสองพร้อมอ้อแขม แต่คุณครูใหญ่เห็นว่าดอกไม้เรียนอ่อน จึงไม่ยอมให้เลื่อนชั้น และเด็กชายพิรุณ - นักเรียนใหม่ที่ต้องใส่ขาเทียมข้างหนึ่ง และพยายามเดินให้ได้ก่อนเปิดเรียนภาคปลาย เรื่องของเด็กหญิงอ้อแขมเรียบง่าย ไม่หวือหวา เหมาะสำหรับเด็กๆได้ฝึกอ่าน ส่วนคนแก่ที่เผลอเข้าไปอ่าน (อย่างฉัน) ก็ได้อมยิ้มนิดๆ เมื่อย้อนกลับไปในวัยประถมสองเหมือนอ้อแขม ตอนนั้นฉันสนุกสนานกับการวิ่งเล่นกับเพื่อนกลุ่มใหญ่ มีเมืองสมมติในสวนเล็กๆ หน้าห้อง และแกล้งเอามือแตะไหล่เพื่อนตอนเข้าแถว เพราะเชื่อกันว่าถ้าใครถูกแตะไหล่จะสอบตก - - ยังอุตส่าห์จำได้ 555 บางเรื่องมันยังชัดอยู่ เพราะเอาเข้าจริงมันก็เพิ่งผ่านมาสิบกว่าปี... เทียบเป็นเงินก็ซื้อไอติมได้แท่งนึง กินแป๊บเดียวก็หมดละ จริงมะ คุณ "วาวแพร" เขียนเรื่องดอกไม้และสายฝนด้วยสำนวนง่ายๆ และน่าเอาอย่างมาก เพราะไม่มีคำฟุ่มเฟือยเลย ดังนั้นแม้เรื่องจะเด้กเด็กสำหรับฉัน แต่ก็เก็บเล่มนี้ไว้เป็นตัวอย่างในการเขียนได้ : ) เมื่อวานไปหาหนังสือมาทำงานที่เมืองหนังสือ ซีคอนสแควร์ ด้วยเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่ามีหนังสือเก่าๆเยอะ จึงดั้นด้นไปดูให้เห็นกับตา ...ร้านไม่ใหญ่อย่างที่คิด เพราะคิดไว้ว่าน่าจะใหญ่มาก ถึงขั้นเรียกเมืองนี่ต้องไม่ธรรมดาละ : p เดินอยู่เกือบสองชั่วโมง ได้มาแต่หนังสือของตัวเอง - - - หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว. กาเบรียล การ์เซีย มาร์เควซ เขียน. ปณิธาน - ร.จันเสน แปล. สำนักพิมพ์วลี. ฉบับพิมพ์ครั้งแรก 2529 (!) เพิ่งแกะห่อหนังสือออกมาดูปีที่พิมพ์เมื่อกี๊ เก่าสมใจมากกกกกกกกก กระดาษเหลืองและบอบบาง กลิ่นก็เก๊าเก่า แต่ที่ว่ามานี่ ชอบนะ ฮาาาาา ราคาปก 68 บาท ซื้อมาในราคา 200 บาท (ราคาฉบับพิมพ์ใหม่ของ สนพ.สามัญชน ดูจากเว็บคือ 490 คริคริ) ใครสนใจเชิญที่เมืองหนังสือนะคะ ยังเหลืออยู่บนชั้นอีกสี่ห้าเล่ม - กระทู้ดอกทอง. คำ ผกา เขียน. แพรวสำนักพิมพ์. ฉบับพิมพ์ครั้งแรก 2546 เพิ่งรู้ไม่นานมานี้ว่าคำ ผกา คือคนเดียวกับฮิมิโตะ ณ เกียวโต... เล่มนี้โปรยหน้าปกว่าเป็น "รวมบทวิจารณ์วรรณกรรมแนว 'เฟมินิสต์' ที่อื้อฉาวแห่งยุค" อ่านไปแล้วประมาณหนึ่งส่วนสี่ ก่อนกลับแวะร้านนายอินทร์ ได้หนังสือสำหรับทำงาน (ซะที) หนึ่งเล่ม (ไม่พอหนิ) คือ - หลังอานบุรี. วินทร์ เลียววาริณ เขียน. สำนักพิมพ์ 113. ฉบับพิมพ์ครั้งแรก 2545 โจทย์งานคือ "นักการเมือง" แต่ดันไม่มีความรู้ใดๆในสมอง จึงต้องหาอะไรมาประเทืองบ้าง จะหนักๆแบบ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ก็คงไม่ตรงแนวทางที่อยากได้ จะทันสมัยกว่านี้ก็กลัวโดนอุ้ม เลยเอาเล่มนี้มาสร้างองค์ความรู้สักนิด เกี่ยวกับความขี้ฉ้อของนัขการเมืองในหลังอานบุรี 555 * เอ๊ะ เหมือนเป็นวันตามล่าหนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกเนอะ บังเอิญจริง หลังจากสำรวจหนังสือพวกวรรณกรรมเยาวชน กับวรรณกรรมการเมืองเพราะงานบังคับ ก็พบว่า หนังสือของไทยมีน้อยเหลือเกิน หมวดวรรณกรรมเยาวชน ถ้าไม่ย้อนอดีตฝันวันวาน ก็จะเป็นเรื่องแฟนตาซี เรื่องร่วมสมัยยังมีน้อย (หรือฉันหาไม่เจอเองหว่า) สงสัยว่าสังคมปัจจุบันมันคงบัดซบมากจนไม่อยากให้เด็กอ่าน - - ส่วนวรรณกรรมการเมือง... ลืมไปเสียเถอะ นอกจากเรื่องสั้น-กวี รางวัลพานแว่นฟ้า (ที่ได้ข่าวว่ามีเรื่องไม่ชอบมาพากลอยู่สมัยหนึ่ง) และหนังสือประเภทสาวไส้ ลับลวงพราง ฯลฯ ก็ไม่ค่อยมีเรื่องอื่นๆแล้ว มีเล่มหนึ่งที่น่าสนใจคือ กรณีฆาตกรรมโต๊ะอิหม่ามสะตอปา การ์เด ซึ่งเป็นเรื่องที่มีปัญหาตอนรางวัลพานแว่นฟ้านั่นแหละ แต่เรื่องนี้ไม่เข้าทางที่ต้องการ คงเก็บไว้รออ่านส่วนตัวทีหลัง จากการเข้าออกร้านหนังสือช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ทำให้อยากทำงานร้านหนังสือ และจะสมัครจริงๆด้วยนะเออ! May 22 7 pointsไปสอบวัดระดับที่ japan foundation เพื่อจะสมัครเรียน
ผลปรากฏว่า ขาดอีก 7 คะแนน ก็จะถึงเกณฑ์ระดับกลาง
เห้ออ รู้ตั้งแต่ตอนทำข้อสอบละว่าต้องไม่ได้แหงๆ
ตุลาคมสอบใหม่อีกทีละกัน May 20 ฉันชอบเธอเพราะหน้าตา ใครๆก็บอก อย่าตัดสินคนจากภายนอก เหมือนอย่าเพิ่งตัดสินหนังสือจากหน้าปก แต่ฉันทำไม่ได้!!!!!!! และหลวมตัวซื้อมาอีกแล้ว 1 เล่ม "ดอกไม้และสายฝน" เขียนโดย วาวแพร โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ ภาพปกเดียวกันกับในสเปซนี้แหละ ยังไม่รู้้เลยว่าเรื่องจะถูกใจหรือเปล่า แต่ก็หลงชอบไปแล้วนี่... อยากทำงานสำนักพิมพ์ผีเสื้ออ่ะ* May 07 แรมปีโหวววว ไม่ได้มาอัปนานได้อีก เกือบครบปีแน่ะ
ตั้งใจว่าถ้าได้งานจะมาอัป ตอนนี้แกร่วอยู่ออฟฟิศมา 3 สัปดาห์นิดๆ ละ : )
งานของฉัน คืออ่านนิยายแล้วเอามาทำเป็นพล็อต และคอยเกลาพล็อตให้มันควรค่าแก่การเป็นละครทีวี
เหมือนจะง่าย แต่ก็ยาก
ละครมันก็เดิมๆ แต่จะไปก็อปปี้เพสท์มาจากของเก่าเลยไม่ได้
ตอนนี้งานประจำจึงเป็นการอ่าน การคิด แล้วเวลาว่างเลยต้องเปลี่ยนเป็น การนอน แทน 555
ยังปรับตัวกับการเป็นมนุษย์รูทีนไม่ค่อยได้ค่ะ
เป้าตอนนี้ - ชินกับการเป็นมนุษย์รูทีนเร็วๆ จะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น แทนที่จะกลับมาสลบเหมือดที่หอเหมือนทุกวัน - - August 08 ควบสองวันนี้เลื่อนตำแหน่ง ควบสองกระทรวง หนึ่งคือกระทรวงแกรนด์อีจีวี อีกหนึ่งคืิอกระทรวงเอเพ็กซ์ เดินไป-กลับ จากสยามดิส ถึงสยาม-ลิโด้-สกาล่า รวมสี่รอบ อากาศอบอ้าว แต่ต้องใส่แจ็กเก็ตเพิ่มความน่าเชื่อถือ (และไม่โดนปรับห้าร้อย) หิว แต่ไม่มีคนชวนกินก็ไม่ค่อยกิน ตกบ่าย เดินเข้ามาเจอะวงยอดข้าว เอ้า จิบซะหน่อย เข้าสังคมน่ะฮ่ะ แต่ยังแคลงใจอยู่ดีว่า กินเบียร์ตอนทำงานมันสนุกตรงไหนวะ วันนี้ตะลุยห้องฉายกะออฟฟิศเอเพ็กซ์ เก่าได้ใจมากฮ่ะ ถ้าเป็นผู้ชายเสียหน่อยจะไปนอนตากแอร์ ดูแอบถ่ายเดี่ยวเจ็ด!!! แถมไปเจอะประชุมบอร์ดผู้บริหารระดับสูง อายุรวมกันทุกคนคงหลายพัน ประชุมเครียด ขณะกินขนมจีนแกงเขียวหวานกันทั้งออฟฟิศ วันนี้เหนื่อยน้อยกว่าที่คิด ได้เดินบ่อยก็เพลินดี เสียที่สยามคนเยอะไปหน่อย หวังว่าจะราบรื่นไปเรื่อยเรื่อย อีกสองสัปดาห์เท่านั้น ไม่เกินนี้ เสื้อยืดจ๋า รอก่อน!!! |
|
||||
|
|