โคโตริ*ซะเปส

วันนี้เลื่อนตำแหน่ง ควบสองกระทรวง
หนึ่งคือกระทรวงแกรนด์อีจีวี อีกหนึ่งคืิอกระทรวงเอเพ็กซ์

เดินไป-กลับ จากสยามดิส ถึงสยาม-ลิโด้-สกาล่า รวมสี่รอบ
อากาศอบอ้าว แต่ต้องใส่แจ็กเก็ตเพิ่มความน่าเชื่อถือ (และไม่โดนปรับห้าร้อย)
หิว แต่ไม่มีคนชวนกินก็ไม่ค่อยกิน


ตกบ่าย เดินเข้ามาเจอะวงยอดข้าว
เอ้า จิบซะหน่อย เข้าสังคมน่ะฮ่ะ
แต่ยังแคลงใจอยู่ดีว่า กินเบียร์ตอนทำงานมันสนุกตรงไหนวะ



วันนี้ตะลุยห้องฉายกะออฟฟิศเอเพ็กซ์
เก่าได้ใจมากฮ่ะ
ถ้าเป็นผู้ชายเสียหน่อยจะไปนอนตากแอร์ ดูแอบถ่ายเดี่ยวเจ็ด!!!
แถมไปเจอะประชุมบอร์ดผู้บริหารระดับสูง อายุรวมกันทุกคนคงหลายพัน
ประชุมเครียด ขณะกินขนมจีนแกงเขียวหวานกันทั้งออฟฟิศ



วันนี้เหนื่อยน้อยกว่าที่คิด
ได้เดินบ่อยก็เพลินดี เสียที่สยามคนเยอะไปหน่อย
หวังว่าจะราบรื่นไปเรื่อยเรื่อย




อีกสองสัปดาห์เท่านั้น ไม่เกินนี้
เสื้อยืดจ๋า รอก่อน!!!

อยาก  ใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ

อยาก  นอนตื่นสายวันเสาร์อาทิตย์

อยาก  นั่งริมระเบียงห้อง ดูแลต้นไม้ (ที่ใกล้ม้วยซะละ T T)

อยาก  อ้อยอิ่งจัดของขึ้นชั้น พ่อซื้อให้เต็มห้องยังไม่ได้จัดเลย

อยาก นั่งทำงานฝีมือ

อยาก  ไปโรงหนังเพื่อดูหนัง กินป๊อปคอร์น

อยาก  ไปเที่ยวต่างจังหวัด

อยาก  กลับบ้าน




เหตุผลเล็กน้อย ที่มากพอให้ไม่อยากทำงานนี้ละ*

- กล้ามเนื้อขา

เดินขึ้นลงในโรงหนัง กะตะลอนสยามวันละหลายหลายรอบ จากวันแรกๆ ที่ปวดขาหนุบทั้งวัน ตอนนี้สบายบรื๋อ


-  ดูหนังทั้งวัน

อยากดูเรื่องอะไร ตอนไหน แค่ผลักประตู หรือแค่อยากไปนอนหลับก็ตามสบาย


- เพื่อนเยอะ

เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองมีเพื่อนเยอะขนาดนี้ เพราะทุกคนต่างอยากมาใช้สิทธิ์ "เพื่อนดูฟรี" กันทั้งนั้น


- ผู้ชาย

อยู่ดีๆ ก็มีคนโทรมาบอกว่าน่ารัก ฮาฮา แต่พี่ไม่คิดอะไรกับแกนะ ฮาฮา เลือกด้ายยยย


- เงิน

แต่ตอนนี้เงินยังไม่ออก T T

วันนี้หนูตื่นเช้า ซักผ้า อาบน้ำ ปริ้นท์ใบจ่ายเงินสอบ ซื้อซิมแฮปปี้ ซื้อกางเกงทำงานตัวใหม่ เดินไปห้องสมุด คืนหนัง lord of the ring ที่ยังดูไม่จบ กินแมคฟิช นั่งรถเมล์ 29 ไปทำงาน

เก็บหางตั๋ว นับตั๋ว กดเครื่องคิดเลข โทรแจ้งยอด เปิดรอบ เพื่อนแวะมาหา เดินไปจ่ายเงินค่าสอบที่สยาม ซื้อโยเกิร์ต ดูซีรี่ย์ของยามะพี เล่นกับน้องแก้ม ลูกสาวพี่ส้มโอ กินก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อ โดนแย่งลูกชิ้น 2 ลูก ซื้อขนมไปฝากน้องแก้ม แต่น้องแก้มกลับก่อน พาเพื่อนดูแบทแมนฟรี เป็นมนุษย์สองคนแรกที่พาเข้าฟรี กินลูกชิ้น นั่งเขียนรีพอร์ท ดูละครถึงร้ายก็รัก ละครจบได้รีพอร์ทจากออฟฟิศ เก็บของกลับพร้อมเพื่อน แวะกินน้ำแข็งไสที่ marina hk นั่งแท็กซี่กลับหอ

รถเลี้ยวขวาตรงสี่แยกปทุมวัน มีรถพุ่งตรงมาจากด้านหลังทางขวามือเร็วมาก ถ้าแท็กซี่มองไม่เห็นคงชนกันไปแล้ว รู้สึกถึงความเปราะบางของชีวิต การตัดสินใจในเสี้ยววินาที หลายครั้งทำให้ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปได้แบบพลิกฝ่ามือ


กลับถึงหอ เปิดหน้าต่าง เปิดคอม โทรแจ้งยอดรวม ดูไฮไฟว ออนเอ็ม และอัปสเปซ : )

ทำงาน*สองวัน เหนื่อย แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวก็ชิน แต่ยังไม่ชัวร์ว่าจะชอบรึเปล่านะ ฮาาาา

ทรงผม*ไปดัดซะสะใจจอช เหมือนฮอปบิทและพี่เสกโลโซในเวลาเดียวกัน ฮาาาา

เงินเงินทองทอง*รอเงินงานอาร์เอสอย่างใจจดจ่อ เพราะตอนนี้ กรอบมากค่ะ ฮาาาา

ป.ล. ใครอยากสงเคราะห์ซื้อข้าวขนม ฯลฯ ไปให้ได้ที่แกรนด์อีจีวี สยามดิสฯ ตั้งแต่เที่ยงวันถึงเที่ยงคืนนะฮ้า

งานเดิมยังไม่ทันเสร็จ งานใหม่จ่อตูดมาละ

จะเรียกว่าโชคดีก็ึอาจจะได้ เพราะไม่ได้ดิ้นรนอะไรเลยงานก็เข้ามาเอง อันนี้ต้องขอบพระคุณเพื่อนสนิทและภรรเมียที่หางานมาให้ สมแล้วที่มีดวงผู้ใหญ่อุปถัมภ์ จนเริ่มจะเสียนิสัยแล้ว ไม่ยอมดิ้นรนอะไรที่ยากๆ เห้ออออ



งานใหม่ก็ยังไม่ใช่งานในฝันอยู่ดีล่ะ มันคืองาน "เช้คเก้อ"

บ่ใจ้ไปเป็นสาวเช้คๆ ตามบาร์หรอกนะจ๊ะ มันคืองานที่ต้องไปสิงตามโรงหนัง คอยนับจำนวนคนดูหนังของค่ายที่สังกัด แล้วก็ดูแลพวกโปสเตอร์ แบนเนอร์ ที่ติดแถวๆโรงหนัง

ตั้งแต่ตอนเป็นสาวขายตั๋วแรกๆก็เคยสงสัยว่า กลุ่มคนที่นั่งอยู่หลังโรงหนังนั่นเขาทำอะไรหว่า คำตอบก็คือเป็นเช้คเก้อนี่ล่ะ อยู่มันตั้งแต่หนังรอบแรกยันหนังรอบสุดท้าย--ตีหนึ่งตีลองไปโน่น ตอนนี้พี่ที่รู้จักจากค่าย "วอนเน่อ" ให้ไปทำหนังเรื่องแบทแมน ก็คงราวๆเดือนกว่าๆ ถึงจะหมดรอบฉาย ดังนั้นตั้งแต่พฤหัสหน้าเป็นต้นไปอิฉันก็จะไปเป็นผีสิงโรงหนัง ไม่ได้โผล่มาดูแสงตะวันกันไปเดือนเศษ

ยัง มันยังไม่พอ ตอนนี้ก็กะลังคำนวณไตร่ตรองอย่างหนัก เพราะพี่เขาก็เปรยมาว่า หัวหน้าจะให้เข้าไปเขียนใบสมัครอย่างเป็นทางการ ดังนั้นจึงอาจเป็นการรับเข้าไปทำประจำโดยปริยาย หมายความว่า ถ้าฉันทำต่อไปเรื่อยๆ ก็จะกลายเป็นซอมบี้โรงหนัง ทำงานสิบเอ็ดโมงยันตีหนึ่ง เจ็ดวันต่อสัปดาห์ โอววว หม่ายยย ก้อดดด

ฉันจะกลายเป็นเครื่องจักรหรือนี่? แล้วจะมีเวลามาละเลียดกับสิ่งใดได้อีก?

อีกใจที่ยังไม่อยากฟันธงว่าไม่ทำต่อ ก็เพราะว่า ค่าตอบแทนมันสูงเกินคาด!!! สูงอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ด้วยเหตุผลนี้เลยเริ่มรู้สึกว่า นี่กูเห็นแก่เงินได้ขนาดนี้เชียวหรือนี่



ตอนนี้ข้อสรุปในใจคือ อยากทำ อยากเก็บเงิน ทำไปสักปีให้ได้เงินก้อนนึง แล้วค่อยลาออกมาทำอย่างที่อยากทำ เช่น เรียนต่อ ดูโลกกว้าง ฯลฯ แต่ไม่แน่หรอก ลองทำดูเดือนนึงเดี๋ยวก็รู้ว่ายังอยากทำหรือเปล่า



เออว่ะ แล้วก็คิดไม่ตกว่า ถ้าเกิดจะต้องไปสอบนู่นนี่ (ที่กะจะสมัครสองสามรายการ) แล้วจะลาได้มั้ยเนี่ย? โอวว ยังไม่ทันทำก็กลุ้มได้อีก แล้วยังมีหน้าไปบอกให้เพื่อนทำตามฝัน ฮาาาาาาา กูนี่ฝันเห็นแต่ฟ่อนเงินละมั้ง


งานเขียนก็อยากทำอยู่ แต่ยังไม่สามารถนั่งจุมปุ๊กกลั่นมันออกมาได้เสียที ถ้าอัปสเปซละำพอได้ ฮาาาาาาา หวังว่าพี่ยังรอนะเนี่ย - -